بهترین DNS برای بازی در ایران؛ کاهش پینگ، رفع تحریم بازی و تست واقعی

بهترین DNS برای بازی در ایران یک نسخه واحد و قطعی برای همه نیست؛ همان سرویسی که روی اینترنت دوست شما معجزه می‌کند، ممکن است روی اینترنت شما هیچ فرقی نکند. دلیلش ساده است: نتیجه به شرکت ارائه‌دهنده اینترنت، شهر، نوع اتصال و حتی ساعت بازی بستگی دارد. پس به‌جای کپی کردن یک آدرس از روی یک فهرست، در این آموزش یاد می‌گیرید DNS چیست، کدام سرویس‌های ایرانی و جهانی برای بازی به کار می‌آیند، و چطور در چند تست کوتاه، بهترین گزینه را برای اینترنت خودتان پیدا کنید. آدرس‌های این مطلب در ۱۳ آبان ۱۴۰۵ (۴ نوامبر ۲۰۲۶) بازبینی شده‌اند؛ اگر روزی یکی از آن‌ها کار نکرد، اول به سایت رسمی همان سرویس سر بزنید، چون آدرس‌ها گاهی تغییر می‌کنند.

بهترین DNS برای بازی در ایران؛ اول بفهمیم DNS چه کار می‌کند

DNS مخفف سامانه نام دامنه است؛ دفترچه تلفن اینترنت که نام‌هایی مثل example.com را به آدرس عددی سرورها ترجمه می‌کند. وقتی بازی را باز می‌کنید، دستگاه شما با کمک DNS آدرس سرور ورود، فروشگاه یا فایل‌های بازی را پیدا می‌کند و بعد از آن، داده‌های بازی مستقیم بین شما و سرور ردوبدل می‌شوند. این نکته کلیدی است: DNS فقط در مرحله پیدا کردن آدرس نقش دارد، نه در انتقال لحظه‌به‌لحظه داده‌های داخل بازی. پس اگر پینگ داخل بازی بالاست، عوض کردن DNS به‌تنهایی معجزه نمی‌کند؛ پینگ بیشتر به مسیر اینترنت تا سرور بازی، کیفیت خط، فاصله تا سرور و اتصال کابلی یا وای‌فای بستگی دارد. جایی که DNS واقعاً تفاوت می‌سازد، سه مورد است: باز شدن بازی‌هایی که به‌خاطر تحریم برای آی‌پی ایران بسته‌اند، سرعت پیدا کردن سرور دانلود و آپدیت، و پایداری اتصال در مرحله ورود. سرویس‌های ایرانی دقیقاً روی همین دو مورد اول تمرکز دارند: عبور از تحریم و نزدیک‌تر کردن مسیر دانلود.

بهترین DNS برای بازی در ایران: جدول مقایسه سرویس‌ها

در جدول زیر، سرویس‌های شناخته‌شده را با آدرس اولیه و ثانویه می‌بینید. آدرس اولیه را حتماً وارد کنید و آدرس ثانویه را هم به‌عنوان پشتیبان بنویسید تا اگر اولی جواب نداد، اتصال قطع نشود.

• رادار گیم (Radar Game): ۱۰.۲۰۲.۱۰.۱۰ و ۱۰.۲۰۲.۱۰.۱۱ — سرویسی مخصوص بازی که برای گیمرهای ایرانی ساخته شده و به‌خاطر استفاده از شبکه‌های توزیع محتوای داخلی، روی سرعت دانلود آپدیت بازی‌ها اثر محسوسی دارد.
• الکترو (Electro): ۷۸.۱۵۷.۴۲.۱۰۰ و ۷۸.۱۵۷.۴۲.۱۰۱ — سرویس رایگان و محبوب بین بازیکنان فورتنایت و لیگ آو لجندز، با تمرکز بر عبور از تحریم‌های شرکت‌هایی مثل اپیک گیمز و رایوت گیمز.
• شکن (Shecan): ۱۷۸.۲۲.۱۲۲.۱۰۰ و ۱۸۵.۵۱.۲۰۰.۲ — یکی از قدیمی‌ترین سرویس‌های ایرانی برای رفع تحریم که ترافیک داخلی را دست‌نخورده باقی می‌گذارد و راهنمای تنظیم آن برای همه پلتفرم‌ها روی سایتش هست.
• بگذر: ۱۸۵.۵۵.۲۲۶.۲۶ و ۱۸۵.۵۵.۲۲۵.۲۵ — سرویس تحریم‌شکن ایرانی که برای دسترسی به سرویس‌های تحریم‌شده به کار می‌رود.
• کلودفلر (Cloudflare): ۱.۱.۱.۱ و ۱.۰.۰.۱ — سریع و معتبر جهانی؛ اگر مشکل شما تحریم نیست و فقط یک DNS سریع و پایدار می‌خواهید، نقطه شروع خوبی است.
• گوگل (Google): ۸.۸.۸.۸ و ۸.۸.۴.۴ — قدیمی‌ترین DNS عمومی جهان؛ پایدار است ولی برای عبور از تحریم بازی‌ها طراحی نشده است.

یک هشدار امنیتی کوتاه: DNS رایگان، پرس‌وجوهای شما را می‌بیند. پس فقط از سرویس‌های شناخته‌شده و معتبر استفاده کنید و اگر بعد از تغییر DNS رفتار عجیبی در مرورگر یا بازی دیدید، فوراً به تنظیم خودکار برگردید.

چطور بهترین DNS را برای خودتان تست کنید؟

تست درست، سه قانون دارد. اول، هر بار فقط یک DNS را امتحان کنید و بین تست‌ها بازی را کامل ببندید و دوباره باز کنید. دوم، تست را در ساعت‌های مشابه انجام دهید؛ پینگ ساعت شلوغی شب با ظهر فرق می‌کند و مقایسه ناعادلانه می‌شود. سوم، با یک دست بازی قضاوت نکنید؛ سه تا پنج دست یا چند ورود و خروج را ملاک بگذارید. در هر تست این چهار مورد را یادداشت کنید: آیا ورود به بازی موفق بود؟ فروشگاه و بخش آنلاین باز شد؟ عدد پینگ داخل بازی چقدر بود؟ دانلود آپدیت با چه سرعتی انجام شد؟ روی ویندوز می‌توانید با دستور ping هم پاسخ‌دهی را بسنجید، ولی عدد پینگ داخل خود بازی ملاک نهایی است، چون همان مسیر واقعی بازی را نشان می‌دهد. اگر هیچ‌کدام از سرویس‌های ایرانی فرقی نکردند، کلودفلر یا گوگل را امتحان کنید؛ گاهی مشکل اصلاً از DNS نیست و باید سراغ اتصال کابلی به‌جای وای‌فای، بستن دانلودهای پس‌زمینه یا تماس با ارائه‌دهنده اینترنت بروید.

تنظیم DNS در ویندوز ۱۱

برای تغییر DNS در ویندوز ۱۱، مسیر تنظیمات را دنبال کنید: تنظیمات را با کلیدهای Win + I باز کنید، به بخش شبکه و اینترنت بروید و روی وای‌فای یا اترنت فعال کلیک کنید. در بخش تخصیص سرور DNS روی ویرایش بزنید، حالت را روی دستی بگذارید، IPv4 را روشن کنید و آدرس اولیه و ثانویه سرویس انتخابی را وارد کنید؛ در پایان ذخیره را بزنید. روش قدیمی هم هنوز کار می‌کند: روی اتصال شبکه راست‌کلیک کنید، ویژگی‌ها را باز کنید، پروتکل اینترنت نسخه ۴ (TCP/IPv4) را انتخاب کنید و گزینه استفاده از آدرس‌های سرور DNS زیر را بزنید. بعد از تغییر، یک بار دستور ipconfig /flushdns را در خط فرمان اجرا کنید تا حافظه موقت DNS پاک شود و بازی حتماً با سرویس تازه وصل شود. برای برگشت، کافی است همین تنظیم را دوباره روی خودکار بگذارید.

تنظیم DNS در اندروید و آیفون

در اندروید دو راه دارید. راه اول مخصوص وای‌فای است: به تنظیمات و شبکه و اینترنت بروید، شبکه وای‌فای متصل را باز کنید، ویرایش یا تنظیمات پیشرفته را بزنید، تنظیمات IP را روی ثابت بگذارید و DNS ۱ و DNS ۲ را وارد کنید. توجه کنید که با ثابت کردن IP باید آدرس IP و دروازه را هم درست وارد کنید؛ اگر مطمئن نیستید، از مقادیر فعلی شبکه عکس بگیرید و بعد تغییر دهید. راه دوم، DNS خصوصی اندروید است که با نام میزبان کار می‌کند، نه آدرس عددی؛ پس برای سرویس‌های ایرانی که فقط آدرس IP می‌دهند، راه وای‌فای همان راه درست است. در آیفون مسیر کوتاه‌تر است: به تنظیمات و وای‌فای بروید، روی علامت اطلاعات شبکه متصل بزنید، پیکربندی DNS را روی دستی بگذارید، سرورهای قبلی را حذف کنید و آدرس‌های تازه را اضافه کنید. بعد از ذخیره، وای‌فای را یک بار خاموش و روشن کنید و بازی را دوباره باز کنید.

تنظیم DNS در پلی‌استیشن و ایکس‌باکس

در پلی‌استیشن به تنظیمات و شبکه بروید، اتصال اینترنت را تنظیم کنید و در بخش تنظیمات DNS به‌جای خودکار، دستی را انتخاب کنید؛ سپس آدرس اولیه و ثانویه را وارد کنید و بقیه مراحل را با مقادیر پیش‌فرض جلو بروید. در ایکس‌باکس هم مسیر مشابه است: تنظیمات، شبکه، تنظیمات پیشرفته و تغییر تنظیمات DNS به دستی. روی کنسول‌ها هم مثل موبایل، بعد از هر تغییر بازی را کامل ببندید و دوباره باز کنید تا اتصال با DNS تازه ساخته شود. اگر بعد از تغییر، کنسول اصلاً به اینترنت وصل نشد، اول یک رقم را با جدول همین مطلب دوباره چک کنید و اگر درست بود، به حالت خودکار برگردید؛ این یعنی آن سرویس روی اینترنت شما جواب نمی‌دهد، نه اینکه کنسول خراب شده باشد.

اشتباه‌های رایج و برگشت به حالت قبل

رایج‌ترین اشتباه، قضاوت با یک تست است؛ پینگ یک شب شلوغ را به حساب DNS نگذارید. اشتباه دوم، وارد کردن فقط آدرس اولیه و خالی گذاشتن ثانویه است که در قطعی موقت سرویس، اتصال را کامل می‌برد. اشتباه سوم، فراموش کردن برگشت است: اگر سرویسی کار نکرد، آن را نگه ندارید؛ تنظیم را روی خودکار برگردانید تا DNS پیش‌فرض ارائه‌دهنده اینترنت برگردد. اشتباه چهارم، انتظار معجزه از DNS برای پینگ داخل بازی است؛ اگر مسیر اینترنت تا سرور بازی خراب است، DNS آن را درست نمی‌کند و باید اتصال کابلی، بستن دانلودهای پس‌زمینه و انتخاب سرور نزدیک‌تر داخل خود بازی را امتحان کنید. جمع‌بندی کوتاه: بهترین DNS برای بازی در ایران برای شما همان سرویسی است که در تست خودتان بهترین نتیجه را داده است. برای رفع تحریم بازی، یکی از سرویس‌های ایرانی جدول بالا را تست کنید؛ برای سرعت و پایداری عمومی، کلودفلر یا گوگل؛ و در هر حالت، انتخاب نهایی را با تست خودتان روی اینترنت خودتان انجام دهید، نه با حرف دیگران.